شبکه اجتهاد اجتهاد و اصول فقه, حکومت و قانون, اقتصاد و بازار, عبادات و مناسک, فرهنگ و ارتباطات, خانواده و سلامت
اختصاصی شبکه اجتهاد: در پهنه علم و عمل، گاه انسانهایی پدیدار میشوند که نه تنها مظهر دانشاند، بلکه تجسم اخلاق، مدیریت و خدمت خالصانه به جامعه حوزوی و دانشگاهی نیز هستند. حجتالاسلام والمسلمین حاج سید مهدی نقیبی (رضواناللهعلیه) یکی از همین چهرههای برجسته بود؛ عالمی فرهیخته که بیش از چهار دهه با تدریس و مدیریت مدرسه علمیه امام حسن عسکری (علیهالسلام) و فعالیتهای علمی و آموزشی در دانشگاه، نسلهایی از شاگردان ممتاز را پرورش داد. سلوک وارسته او، متعهدانه و بیهیاهو، نه تنها فضای حوزه مشهد را غنی ساخت، بلکه نقشی ماندگار در فرهنگ علمی و اخلاقی مشهد بر جای گذاشت. بهمناسبت چهلمین روز درگذشت این استاد خدوم حوزه و دانشگاه، بازخوانی زندگی او، مرور مسیری است که در آن علم، اخلاق و خدمت، با کمترین جلوهگری و با بیشترین عمق، همراه شدهاند تا الگویی درخشان برای پژوهشگران و علاقهمندان به معرفت دینی فراهم آورد.
طلیعه؛ در سوگ استاد
عالم ربانی و فقیه آزاداندیش، استاد خدوم حوزه و دانشگاه مرحوم حضرت حجتالاسلام والمسلمین حاج سید مهدی نقیبی(رضوان الله علیه)، شخصیتی برجسته و تاثیرگذار در حوزه علمیه مشهدمقدس بود. ایشان عالمی فرهیخته، استادی توانا و پدری مهربان برای طلاب خراسان بود. او با علم والا، اخلاق نیکو، تعهد فوق العاده به ارزشهای اسلامی، مدیریت خردمندانه و موفق مدرسه علمیه امام حسن عسکری(علیه السلام)، فعالیتهای تبلیغی گسترده، سابقه تدریس طولانی، تربیت شاگردان فاضل و تالیف آثار علمی، خدمات ارزشمندی به طلاب و دانشجویان و حوزه علمیه خراسان ارائه کرد و الگویی اصیل برای سایر مدیران و مسئولان و اساتید حوزوی محسوب میشد. آنچه در این نوشتار قلمی میشود، حاصل شنیدهها و برداشتهای نگارنده از سالهای اُنس با این استاد فرهیخته است که از باب اداء دین نسبت به حق عظیم ایشان بر حوزه علمیه و بر اینجانب نگاشته میشود.
آغاز زندگی و علم آموزی
استاد حجتالاسلام والمسلمین حاج سید مهدی نقیبی در سال ۱۳۴۳ هجری شمسی در شهر تربت حیدریه، مهد علم و عرفان و در خانوادهای متدین و اصیل به دنیا آمد و در دامان پاک و پرمهر مادری مومنه و متقی پرورش یافت.
پدرش حاج سید هدآیتالله نقیبی از تجار و کسبه متدین تربت حیدریه و از معتمدین نزد علمای منطقه بود و با بسیاری از عالمان دینی به خصوص مرحوم آیتالله حاج سید محمدباقر طباطبایی (عالم اول تربت حیدریه و اولین امام جمعه آن شهر و از شاگردان برجسته آیات عظام میرزای نائینی و سید ابوالحسن اصفهانی) حشر و نشر فراوانی داشت.
تقید دینی پدر سبب شد تا از علم آموزی فرزندانش در مدارس دولتی آن روزگار که همزمان با حکومت طاغوتی رژیم پهلوی بود، ممانعت ورزد و فرزندانش را جهت کسب علم و دانش راهی مکتب خانه ساخت و خود نیز بر تربیت آنان اهتمام ورزید.
او در اوان نوجوانی مادرش را از دست داد و با سختی حاصل از فراق او در کنار پدر و برادر و خواهرانش زیست میکرد و از همان ابتدا شخصیتی مستقل در وی شکل گرفت.
ورود به عرصه علم و معارف دینی
سید مهدی پس از گذراندن دوران کودکی و تحصیل مقدماتی در مکتب خانه، به تشویق پدر و با اشتیاق فراوان به فراگیری علوم دینی همت گماشت و وارد حوزه علمیه هراتی و حوزه علمیه فولاد تربت حیدریه شد و همزمان برخی دروس جدید را خود بطور خصوصی فراگرفت.
ایشان در حوزه علمیه تربت حیدریه دروس مقدماتی ادبیات عرب را با جدیت فرا گرفت و استعداد و ذکاوت خود را در این زمینه نشان داد و از محضر اساتید برجستهای همچون آیات شیخ ابراهیم سعیدی و شیخ غلامحسین رحمانی در دروس ادبیات بهرهمند شد و در همان دوران نوجوانی از محضر آیتالله حاج سید محمدباقر طباطبایی کسب فیض نمود و مدتی در درس شرایع ایشان شرکت کرد و خود نقل میکرد که کوچکترین شاگرد این درس بودم و استاد مرا تشویق به حضور مینمود.
او در دوران نوجوانی حضور موثری در مبارزات انقلاب اسلامی داشت و همراه با پدرش در راهپیماییها شرکت میکرد و از واقعه نهم دی ۱۳۵۷ تربت حیدریه خاطراتی بازگو میکرد. وی با جوانان انقلابی و مبارز تربت حیدریه همکاری داشت و حتی در مواقعی از سوی ساواک موقتاً بازداشت شده بود.
هجرت به مشهدمقدس و کسب فیض از اساتید برجسته
استاد نقیبی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، جهت کسب فیض از علما و اساتید حوزه علمیه مشهد و بهره مندی از فیوضات همجواری با آستان حضرت علی بن موسی الرضا(علیه السلام) به مشهد مقدس عزیمت کرد و در مدرسه علمیه جعفریه سکونت گزید و به تکمیل دروس حوزوی خود پرداخت. او در دروس شرح لمعه آیتالله میرزا حسن صالحی، آیتالله سید محمد مددی موسوی و حجت الاسلام والمسلمین شیخ علی اکبر الهی خراسانی شرکت کرد و در اصول فقه، از محضر آیتالله سید علی اکبر بنیهاشمی بهره مند گردید. ایشان سپس در دروس رسائل و مکاسب (کتاب بیع و خیارات) آیتالله حاج سید حسن مرتضوی و درس مکاسب محرمه آیتالله حاج شیخ یعقوب واعظی شرکت کرد و کفایتین را نزد آیتالله حاج شیخ رجبعلی رضازاده سپری نمود و بدین صورت از برجسته ترین اساتید دروس سطح حوزه علمیه مشهد کسب علم و استفاده وافری کرد.
ایشان در دروس خارج فقه و اصول از محضر فقیه و اصولی بنام حوزه حضرت آیتالله حاج میرزا علی آقای فلسفی (یک دوره کامل خارج اصول و همچنین خارج مکاسب) و اصولی برجسته حضرت آیتالله حاج سید ابراهیم علم الهدی سبزواری (در خارج اصول) و فقیه عالیقدر حضرت آیتالله حاج شیخ عبدالحمید شربیانی (در خارج فقه و اصول) تلمذ نمود و به نگارش تقریرات اساتید خود اهتمام ورزید.
او در فلسفه و حکمت نیز، از محضر فیلسوف برجسته استاد سید جلال الدین آشتیانی بهرهمند شد و با برخی از اساتید فلسفه و عرفان مشهد نیز مراودات و مباحثاتی برقرار نمود، اگر چه گرایش ایشان به مباحث کلامی و معارفی بیشتر بود.
تدریس در حوزه علمیه مشهد
این عالم فرهیخته از اوایل دهه شصت به تدریس در حوزه علمیه مشهد اهتمام ورزید و بیش از ۴۰ سال به تدریس مقدمات و سطوح (ادبیات، معالم، حاشیه ملاعبدالله، شرح لمعه و اصول فقه)، سطوح عالیه (رسائل، مکاسب و کفایه) و در یک دهه اخیر به تدریس خارج فقه و اصول و تفسیر اشتغال داشت و شاگردان فراوانی تربیت نمود که بسیاری از آنها امروز از اساتید و اندیشمندان برجسته علمی و قضات عالی رتبه به شمار میروند.
نقل است که تدریس معالم ایشان در دهه شصت شمسی در مدرسه آیتالله العظمی خویی مشهد از معروف ترین و پرجمیعت ترین دروس آن روز حوزه مشهد به شمار میرفته و پس از مدتی به جهت کثرت شاگردان، مدرس درسی ایشان به مدرس بزرگ بالای گنبد مدرسه منتقل گردیده بود.
سادگی در بیان، دقت و عمق بالای علمی و متانت و بی آلایش بودن در سلوک و اخلاق، از خصوصیات بارز ایشان بود که موجب جذب شاگردان به دروس ایشان شده بود.
محل تدریس ایشان عمدتاً در مدرسه آیتالله العظمی خوئی، مدرسه میرزا جعفر، مدرسه جعفریه، مدرسه سلیمانیه و مدرسه امام حسن عسکری(علیه السلام) بود در برخی سالها در جامعه المصطفی العالمیه و مراکز علمی دیگر نیز تدریس داشت.
او مدتی نیز در سال ۱۳۶۸ برای تدریس به ایرانشهر رفت و در آنجا طلاب فراوانی را تشویق به مهاجرت به حوزه علمیه مشهد نمود و حتی جمعی از آنان را با خود به مشهدمقدس آورد.
تقریرات دروس خارج فقه و اصول ایشان در مباحث امر به معروف و نهی از منکر، مکاسب محرمه (مباحث غنا، غیبت و…)، قواعد فقهیه و بحث ربای قرضی و معاملی توسط برخی شاگردان ایشان آماده شده که بزودی به زیور طبع آراسته خواهد شد.
تدریس و همکاری با دانشگاه علوم اسلامی رضوی
ایشان به سفارش برخی علمای مشهد همکاری خود را با دانشگاه علوم اسلامی رضوی از دهه شصت و همان سالهای آغازین تاسیس دانشگاه شروع نمود و بیش از ۳۰ سال تا آخر دوره حیات خود به تدریس دروس حوزوی و دانشگاهی در دانشگاه رضوی اهتمام ورزید و در سالهای آغازین در برخی امور اجرایی دانشگاه از قبیل مسئولیت هسته گزینش دانشگاه نیز فعالیت داشت و بسیاری از طلاب حوزه علمیه مشهد را به این دانشگاه دعوت نمود. اگر چه در سالهای بعد تنها به تدریس اکتفا نموده و در بیش از یک دهه اخیر در مسئولیت عضو هیئت علمی گروه فقه و اصول دانشگاه علوم اسلامی رضوی به تدریس و هدایت علمی طلاب و دانشجویان اشتغال داشت و نسل درخشانی از طلاب و فضلا و دانشجویان و اساتید و قضات را تربیت نمود.
او در این دوره در کنار راهنمایی، مشاوره و داوری پایان نامهها و رسالههای دکتری دانشجویان، مقالاتی نیز تالیف نمود که در مجلات علمی منتشر شده است.
انتشار کتابی با عنوان «سرقفلی در املاک موقوفی و آثار مترتب بر آن» با مشارکت یک از شاگردان و دانشجویان ایشان در دانشگاه رضوی از دیگر فعالیتهای پژوهشی این عالم ربانی به شمار میرود.
مدیریت مدرسه علمیه امام حسن عسکری(علیه السلام)
استاد نقیبی از اوایل دهه هفتاد شمسی (حدود سال ۱۳۷۰) به پیشنهاد واقف مدرسه علمیه امام حسن عسکری(علیهالسلام) مرحوم حاج ابراهیم قادری، مدیریت و سرپرستی این مدرسه علمیه را عهده دار گردید و در مدت حدوداً ۳۵ سال نقش موثری در اداره مدرسه و توسعه کمی و کیفی آن ایفا نمود. در طول این مدت، ایشان با تلاش و پشتکار فراوان، در کنار بازسازی و توسعه بنای مدرسه و احداث دو ساختمان جدید و تجهیز کتابخانه، به توسعه کمی و کیفی طلاب و سطوح درسی مدرسه پرداخت و مدرسه را از سطح یک به سطوح دو و سه و چهار ارتقا داد و تعداد طلاب مدرسه را از حدود ۲۰ نفر به بیش از ۵۰۰ نفر افزایش داد و هم اکنون این مدرسه، تنها مدرسهای است که دارای طلبه و استاد در همه سطوح حوزوی (از مقدمات تا اتمام خارج فقه و اصول) میباشد.
استفاده از اساتید باتجربه و باسابقه حوزه علمیه مشهد برای تدریس در این مدرسه و برپایی دروس خارج و اخلاق و تفسیر و برگزاری مجالس مذهبی در مناسبتها بخش دیگری از اقدامات درخشان ایشان در این مدرسه علمیه به شمار میرود.
فعالیتهای فرهنگی و تبلیغی
استاد نقیبی در طول حیات پربارش، هم در عرصه علم و هم در میدان عمل، فعالیتهای فرهنگی و تبلیغی گسترده و مؤثری را به انجام رساند. یکی از بارزترین این فعالیتها، سفرهای تبلیغی به اقصی نقاط کشور بود؛ سفرهایی که هدفش، رساندن پیامهای نورانی اسلام به گوش مردم و تبیین معارف الهی بود. علاوه بر این، ایشان نقش مهمی در اعزام طلاب و روحانیون مبلغ به روستاها و مناطق محروم و حاشیهای شهر مشهد ایفا کرد؛ حرکتی که تا آخرین لحظات حیاتشان ادامه داشت و خود استاد نیز در بسیاری از این برنامهها با حضور فعال، الگو و راهنمای روحانیون جوان بود.
ایشان همواره در راستای تبیین معارف اسلامی و پاسخگویی به سوالات و مشکلات مردم، تلاشهای بیوقفه و صادقانه داشت. این تلاشها در قالب اقامه نماز جماعت در مسجد چهارده معصوم (واقع در خیابان طبرسی) مشهد نمود پیدا کرد؛ جایی که ایشان سالها به این مهم اهتمام ورزید. همچنین، در شبهای جمعه و شنبه و در ایام مبارک رمضان، در مساجد نزدیک محل اقامتشان در بلوار امامت، همچون مساجد فاطمیه، پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله وسلم) و امام رضا (علیه السلام)، با اقامه نماز جماعت، ایراد وعظ و ارشاد و تدریس درس تفسیر، به ترویج معارف دینی و پاسخگویی به نیازهای معنوی مردم میپرداخت.
در سالهای اخیر و به همت ایشان و با همکاری جمعی از مردم دلسوز محله امامت مشهد، هیئت خدمتگزاران امامت با هدف آشناسازی نسل نوجوان و جوان با معارف اسلامی تأسیس شد. استاد نقیبی با درایت و تجربۀ خود، بر برنامههای این هیئت اشراف داشت و همواره سعی در هدایت و راهنمایی جوانان داشت تا با بهرهگیری از دانش و معرفت، در مسیر درست رشد و تعالی یابند. این فعالیتها، گواه بارز تعهد و دغدغه این عالم فرهیخته برای ترویج فرهنگ اسلامی و تربیت نسلی آگاه و متعهد بود.
بینش سیاسی و اجتماعی
استاد نقیبی، به عنوان یک چهرۀ شناختهشده، همواره بر پایبندی عمیق خود به نظام جمهوری اسلامی و اصل ولایت فقیه تاکید داشت. این اعتقاد، هستۀ مرکزی دیدگاههای سیاسی و اجتماعی ایشان را تشکیل میداد و در تمامی اظهارات و فعالیتهایشان مشهود بود. ایشان معتقد بود که ولایت فقیه، تضمینکنندۀ ثبات و استقلال کشور در برابر توطئههای دشمنان است و نقش بیبدیلی در هدایت جامعه دارد.
تجربۀ حضور ایشان در جبهههای دفاع مقدس و ارتباط مداوم با مسئولین نظام اسلامی، نقش مهمی در شکلگیری دیدگاههای سیاسی و اجتماعی و مشی معتدل این استاد فرهیخته در این عرصه داشته است.
او همواره در راهپیماییها و انتخابات حضوری فعال داشته و بر اهمیت مشارکت حداکثری مردم در این رویدادها تاکید میکرد. ایشان معتقد بود که این حضور، نشاندهندۀ ارادۀ مردم برای ساختن آیندهای بهتر برای کشور است و نقش مهمی در تقویت نظام و افزایش اقتدار آن دارد.
ایشان به عنوان فردی متعهد به ارزشهای انقلاب اسلامی، همواره با تاکید بر پیروی از مقام معظم رهبری، در راستای تحقق اهداف و آرمانهای انقلاب گام برمیداشت و با اتکا به ایمان، تجربه و دانش خود، سعی در تحلیل صحیح مسائل و ارائه راهکارهای مناسب برای حل مشکلات کشور مینمود.
به امر به معروف و نهی از منکر اهتمام داشت و به ارزشهای دینی پایبند بود و در موارد متعدد خود شخصاً اقدام میکرد و تذکر میداد و در مواجهه با منکرات دینی و اجتماعی بی تفاوت نبود.
خصوصیات اخلاقی، تربیتی و مدیریتی
این استاد فرزانه، شخصیتی برجسته، متعهد و کمنظیر در حوزه علمیه بود که همواره با ویژگیهای اخلاقی و رفتاری ممتاز، الگو و اسوهای برای دیگران به شمار میرفت.
ایشان، فقیهی خوش ذوق و اهل دقت، و دارای شخصیتی مستقل و فراجناحی بود؛ به این معنا که در باورها و تصمیمات خود، تحت تأثیر جناحها و گروههای سیاسی و یا جریانهای فکری و مذهبی خاص قرار نمیگرفت و همواره بر اساس معیارهای اخلاقی و منطقی عمل میکرد و در عین حال که عالمی خوش فکر و بروز بود اما به سنتهای اصیل حوزوی پایبند بود.
یکرویی ایشان نیز زبانزد خاص و عام بود؛ رفتاری یکسان و عادلانه با همه داشت و در قضاوتها، با احتیاط برخورد میکرد و هیچ گاه متعرض دیگران نمیشد.
اخلاقمداری، یکی از مهمترین ویژگیهای استاد نقیبی بود. ایشان همواره بر پایبندی به اخلاق و فضیلت و تقوا تأکید داشت و خود نیز در عمل، تجسمی از اخلاق حسنه و مکارم اخلاقی و صفا و صمیمیت بود.
هوش و کیاست بالا و تدبیر در امور، از دیگر ویژگیهای بارز ایشان بود؛ توانایی تشخیص درست از نادرست و اتخاذ تصمیمات هوشمندانه در شرایط مختلف، ایشان را به مدیری کارآمد و موفق تبدیل کرده بود. وی دارای مدیریتی خردمندانه و کارآمد بود و با برنامهریزی دقیق و استفاده از ظرفیتهای موجود، مدرسه را به نحو احسن اداره میکرد.
او دلسوزی بیحد و مرزی برای طلاب داشت و همواره به فکر رفاه و آسایش طلاب بود و سعی میکرد تا زمینه را برای تحصیل و تربیت صحیح آنها فراهم کند. پرهیز از مصرف شخصی وجوهات شرعیه، نشاندهنده پاکدامنی و تقوای ایشان بود؛ ایشان همواره بر استفاده بهینه و صحیح از این وجوهات برای طلاب تأکید داشت و خود نیز در این زمینه، الگوی بینظیری بود.
این مدیر کارامد، پناه طلاب بیبضاعت و نیازمند بود و همواره سعی میکرد تا با مهربانی و دلسوزی به آنها کمک کند و زمینه را برای تحصیل و زندگی بهترشان فراهم سازد. او در جذب طلاب مستعد به حوزه و تشویق و ترغیب آنها به ماندن در حوزه نیز نقش مهمی ایفا نمود و با شناسایی استعدادهای برتر و تشویق آنها به ورود به حوزه، به تقویت و توسعه علمی و معنوی حوزه کمک شایانی کرد. ایشان در مدیریت مدرسه، همواره بر عدالت و انصاف تاکید داشت و به همه طلاب با چشم برابر مینگریست، اگر چه هر که را مستعد میدید، به او توجه بیشتری میکرد.
ارتباط عمیق و وسیع با طلاب و خانوادههای آنان و حفظ این ارتباط حتی پس از خروج از مدرسه و سرکشی به منازل آنها از دیگر خصوصیات مدیریتی این شخصیت دلسوز بود.
واقعگرایی، نیز یکی از ویژگیهای مهم استاد نقیبی بود. ایشان با نگاهی واقعبینانه به مسائل نگاه میکرد و سعی میکرد تا راهکارهای عملی و کاربردی برای حل مشکلات ارائه دهد.
استاد نقیبی مظهر اخلاص و تواضع و فروتنی بود و به دور از عناوین و تشریفات سلوک میکرد و برای خود شانی قائل نبود و زندگی ساده و بی آلایشی داشت و اهل تظاهر و خودبرتربینی نبود.
رسیدگی به ارحام و نزدیکان از دیگر خصوصیات بارز این سید جلیل القدر بود. او همچون پدری دلسوز، گره گشای امور اقوام و دوستان و آشنایان خود بود و رسیدگی فوق العادهای به آنان داشت.
ایشان مهارت ارتباطی فوق العادهای داشت و با هر سن و سالی از کودک و خردسال تا نوجوان و جوان و کنهسال، متناسب با او رفتار میکرد و بدین صورت همه را مجذوب شخصیت خود میساخت.
در مجموع، استاد بزرگوار ما، شخصیتی جامعالاضلاع داشت و با اخلاق، تدبیر و دلسوزی خود، تأثیر عمیقی بر جامعه و حوزه علمیه بر جای گذاشت.
ارتحال
سرانجام پس از عمری مجاهدت علمی و عملی، با اندوه فراوان روح ملکوتی این استاد فرزانه در سحرگاه روز پنجشنبه ۲۵ دی ماه ۱۴۰۴شمسی مصادف با سالروز شهادت حضرت موسی بن جعفر(علیه السلام) در پی عارضه قلبی به دیار باقی شتافت و موجب حزن و اندوه فراوان در میان نزدیکان، حوزویان و علاقمندان به ایشان شد.
مراسم وداع با پیکر مطهر ایشان صبح روز جمعه ۲۶ دی ماه در محل مدرسه علمیه امام حسن عسکری(علیه السلام) و با حضور شاگردان و ارادتمندان ایشان برگزار شد و سپس پیکر مطهر این عالم وارسته به بست نواب صفوی حرم مطهر رضوی منتقل شد و با حضور خیل علما، روحانیون و شاگردان و طلاب و عموم مردم در حرم مطهر رضوی تشییع گردید و پس از اقامه نماز از سوی آیتالله حاج شیخ مهدی مروارید (از علمای مبرّز مشهد)، پیکر ایشان به توصیه تولیت آستان قدس رضوی در محل رواق دارالحجه حرم مطهر رضوی (مقابل درب شماره ۸) به خاک سپرده شد.
مجالس ختم و بزرگداشت این عالم ربانی نیز در شهرهای مشهد مقدس و تربت حیدریه برگزار گردید و بسیاری از علما و مسئولین از جمله آیتالله علم الهدی امام جمعه مشهد و نماینده محترم ولی فقیه در خراسان رضوی، مدیر محترم حوزه علمیه خراسان، مدیریت و اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مجمع نمایندگان طلاب و فضلای تربت حیدریه مقیم قم، امام جمعه و حوزه علمیه تربت حیدریه پیامهای تسلیتی صادر کردند و ضمن ابراز همدردی با خانواده و بازماندگان، از خدمات ارزشمند استاد نقیبی تجلیل نمودند. روحش شاد و یادش گرامی باد.
پیام تسلیت آیتالله حاج سید احمد علم الهدی (امام جمعه مشهد و نماینده ولی فقیه در استان خراسان رضوی)
بسم الله الرحمن الرحیم
انالله و اناالیه راجعون
همزمان با ایام شهادت حضرت موسی الکاظم (علیه السلام) خبر درگذشت عالم برجسته و استاد مبرز حوزه علمیه خراسان جناب حجتالاسلام والمسلمین آقای سید مهدی نقیبی موجب تاثر خاطر گردید.
شخصیت فرهیختهای که در طول سالیان گذشته به پرورش طلاب و نشر معارف اهل البیت (علیهم السلام) پرداخته و از برکات وجود ایشان میتوان به مدیریت مدرسه علمیه امام حسن عسکری (علیه السلام) اشاره کرد.
بنده به سهم خود این ضایعه مولمه را به حوزه علمیه خراسان و بیت معزز ایشان و همه ارادتمندان به این شخصیت وارسته تسلیت عرض مینمایم.
سید احمد علم الهدی- ۲۵ دی ۱۴۰۴
پیام تسلیت حجتالاسلام والمسلین علی خیاط (مدیر حوزه علمیه خراسان)
بسم الله الرحمن الرحیم
درگذشت استاد گرانقدر حوزه و دانشگاه، مرحوم حجتالاسلام و المسلمین سید مهدی نقیبی که مقارن با سالروز شهادت جد بزرگوارشان، حضرت موسیبنجعفر علیهماالسلام دار فانی را وداع گفت، موجب تاثر و تاسف شد.
این عالم ربانی و مدیر دغدغهمند و انقلابی سالها به تربیت شاگردان مکتب امام صادق علیهالسلام مبادرت ورزید و با همه وجود در عرصه خدمت به دین و معارف شیعی با افتخار تلاش کرد و در این طریق نورانی، نام خود را در زمره خادمان بهشتی این مذهب، جاودان نمود.
اینجانب فقدان این استاد وارسته و متخلق را به خانواده ایشان، شاگردان، بستگان، دوستان و آشنایان آن فقید سعید تسلیت میگویم و از خداوند متعال برای آن عالم ربانی علوّ درجات و رضوان واسعه الهی مسئلت دارم.
علی خیاط- ۲۵ دی ۱۴۰۴
پیام تسلیت دانشگاه علوم اسلامی رضوی
انا لله و انا الیه راجعون
قال امیرالمؤمنین علیهالسلام: إِذَا مَاتَ اَلْعَالِمُ اِنْثَلَمَ فِی اَلْإِسْلاَمِ ، ثُلْمَهٌ لاَ تُسَدُّ إِلَى یَوْمِ اَلْقِیَامَهِ.
ارتحال عالم ربّانی حجتالاسلاموالمسلمین سیدمهدی نقیبی، استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی در سالروز شهادت جانسوز حضرت بابالحوائج موسیبنجعفر علیهماالسلام، موجب تاسف و تاثر شد.
مرحوم استاد نقیبی عمر پربرکتش را صرف تربیت طلاب فاضل و توانمند در حوزه و دانشگاه کرد و با توشهای ارزنده و نورانی از باقیات صالحات، و نامی نیک در عرصه علم و دین دار فانی را وداع گفت.
آن فاضل وارسته در بین مردم و طلاب و شاگردان به حُسن خُلق شُهره بود و از این طریق به خدمت در دین ومذهب حقه شیعه مبادرت ورزید تا اینکه دنبا را بدرود گفت و عازم سرای باقی شد.
ریاست دانشگاه علوم اسلامی رضوی، اعضای هیئت علمی، اساتید و طلاب و دانشجویان و کارمندان این مجموعه علمی فرهنگی، این مصیبت جانسوز را خطاب به خانواده، دوستان و آشنایان، و شاگردان وی تسلیت گفته، و از خداوند متعال برای آن مرحوم غفران و رحمت الهی و نیز بازماندگان صبر و اجر مسئلت دارد.
دانشگاه علوم اسلامی رضوی- ۲۵ دیماه ۱۴۰۴
